GERİ  VİTES

“Hayat seni geri vitese takabilir; ama asıl geri çekilen, kontrolün olmadığını sandığın ruhundur.”
— Seneca’dan esinlenilerek

Hikâyedeki sessiz gerilimi ve sabahın soğuk atmosferini hissetmek için Viktor Çoy – Kukushka’yı açın. Her nota, geri vitese takılmanın o ürpertici anını yaşatacak.

***

Sabahın erken saatinde dört arkadaş evin önünde, bizi şantiyedeki ofise götürecek servis aracını bekliyorduk. Önümüzden Lada marka bir polis arabası bütün soğukluğuyla geçti; çok değil, yüz metre gitmeden durdu. Geri vitese taktı, geri geri bize doğru gelmeye başladı. “Eyvah,” dedim içimden, “bakalım ne olacak?”

Arabanın içinden iki polis çıktı; pasaportlarımızı görmek istedi. Benimki dahil iki pasaportta birtakım eksiklikler buldular. Dil problemine rağmen derdimi anlatmaya çalıştıysam da polis pek oralı olmuyordu. Ben de bizi almaya gelecek servis aracı gelene kadar zaman kazanmaya çalıştım. Ne de olsa serviste hem bu polislerin dilinden anlayacak bir doktor vardı hem de lokal personel kızlar.

Servis gelince rahatladım. Lokal kızlar polislere sert çıktı; ben de içimden “Arkamız sağlammış,” diye geçirdim. Ancak polisler iyice sinirlendi. Hatta biri kolumdan tutup beni arabaya doğru çekti. O an içimden kısa bir ürperti geçti ama yüzüme yansıtmadım. Kolumu ani bir refleksle çekip kurtardım. Yanımdaki doktora, “Ne oluyoruz, ne yapacağız şimdi?” dedim.

Doktor şantiyenin doktoruydu; tıp eğitimini bu ülkede almış, diline ve kültürüne hakimdi. Polisi kenara çekti. Kendi aralarında kısa bir konuşma yaptılar. Sonra yanıma geldi: “Hadi yine şanslısın, polisi ikna ettim. Üzerinde bir 100 dolar var mı?” dedi.

Acil durumlar için cüzdanımın bir köşesinde her zaman bir miktar para taşırdım. Çaktırmadan 100 doları doktora verdim. Benjamin Franklin, farklı coğrafyalarda yine üstüne düşeni layıkıyla yerine getirmişti. Birkaç dakika sonra polisler arabalarına binip gittiler.

Biz de servise binip şantiyeye doğru yola çıktık.

O sabah kimse bir şey olmamış gibi davrandı.
Ben de öyle yaptım.
Ama o geri vites sesi gün boyu kulaklarımdaydı.

 

REVERSE GEAR

“Life can put you in reverse; but the one truly pulled back is your spirit, the part you thought you had no control over.” — Inspired by Seneca
For the silent tension and the cold morning atmosphere in this story, play Viktor Tsoi – Kukushka. Every note will let you feel that chilling moment of being stuck in reverse.

---

In the early hours of the morning, four friends and I were waiting in front of the house for the shuttle that would take us to the site office. A Lada police car passed by with all its coldness; not long after, about a hundred meters away, it stopped. It shifted into reverse and started backing toward us. “Oh no,” I thought, “let’s see what happens.”

Two officers stepped out of the car and asked to see our passports. They found some issues with two of the passports, including mine. Despite the language barrier, I tried to explain myself, but the police weren’t particularly interested. I just tried to buy time until the shuttle arrived. After all, at the site there was a doctor who understood the police language, and the local staff girls were there too.

When the shuttle arrived, I felt relieved. The local girls confronted the police firmly, and I thought to myself, “Our backs are covered.” But the officers grew more agitated. One even grabbed my arm, trying to pull me toward the car. A brief shiver ran through me, but I didn’t show it. I reflexively yanked my arm free and turned to the doctor beside me: “What’s happening? What do we do now?”

The doctor, the site’s medical officer, had trained in this country and knew both the language and the culture. He pulled the officer aside. They spoke briefly among themselves. Then he came back to me: “You’re lucky again—I convinced him. Do you have a hundred dollars on you?”

For emergencies, I always kept a small amount of cash tucked in my wallet. I discreetly handed him the hundred dollars. Benjamin Franklin, even across distant lands, had once again fulfilled his duty admirably. A few minutes later, the officers got back into their car and drove away.

We boarded the shuttle and headed toward the site.

That morning, no one acted as if anything had happened.

I did the same.

But the sound of that reverse gear stayed in my ears all day.