Viktor McPeace

  BİR KAÇ SANİYEDE HER ŞEY “Hayat, küçük anların zincirinden oluşur; her anı dikkatle yaşa.” — Seneca “Birkaç saniyede her şey değişebilir. Bir metro, bir gözlük… Ve hayat akıp gider.   🎵 Robin Beck – First Time *** Alelacele yaşanan metropol hayatının sıradan bir günüydü. Herkes bir yere yetişmeye çalışıyordu. İtiş kakış içerisinde geçen günler, hayatın bir parçası olmuştu. Metrodan indiğimde yorgunluk üzerime çöktü. Yürüyen merdivenlere, asansöre koşan bir kalabalık vardı. Ben o akışa kapılmadım. Kendimi sakin bir kenara çektim. Acele etmiyordum. Sadece izledim. Önce inenler dağıldı. Sonra binmeye çalışanların telaşı başladı. Kapılar kapanmak üzereydi. Yeşil ışık kırmızıya döndü. Ve o an… Bir adam son anda yetişmek için sprint attı. Tam kapıya ulaştı. Ama kapı yüzüne kapandı. Yüzü bir an dondu, hayıflanması gözlerine yansıdı. Sanki dünyayı kaçırmış gibi. Elini kolunu savurduğu anda, yüzündeki pahalı güneş gözlüğü yere düştü. Rayların üzer...

  KRİZE YOL AÇAN PARFÜM “Hayatını başkalarının oyunlarına göre değil, kendi akışına göre yaşa.” — Seneca’dan esinlenerek 🎵 Müzik Önerisi Miley Cyrus – Flowers Hikâyedeki kırılgan ilişkiler, küçük hataların yarattığı gerilim ve içsel çatışmalar, Miley Cyrus’un Flowers şarkısıyla tamamlanıyor. Şarkının bağımsızlık ve kendine dönme teması, anlatıcının “gelecek hamleleri hesaplamadan, özgürce yaşama” farkındalığıyla mükemmel bir uyum sağlıyor. *** O sabah fark ettim ki, basit bir soru bile hayatımı altüst edebiliyordu. Satranç oynamayı severim. Ama hayatı satranç gibi yaşamaktan nefret ederim. Günlük hayatı biraz akışına bırakmak gerektiğine inanırım. En yakınlarımızla, sevdiklerimizle olan ilişkilerimizde bile her adımı satranç hamlesi gibi düşünmek… Her sözün, her davranışın bir sonraki hamlede neye yol açacağını hesaplamak… Bu hayatı gereksiz yere zorlaştırmaz mı? Birbirimizi biraz daha tolere ederek, kasmadan yaşayabilsek… Bence hepimiz daha mutlu olurduk. Çünkü güven duymak,...

  BİR TEBESSÜMÜN GÜCÜ “Büyük mutluluklar nadiren gelir; küçük anlar ruhu besler.” — Seneca’dan esinlenerek Müzik Önerisi: 🎵 Dire Straits – Silvertown Blues Bazı sabahlar insan uyanmaz; sadece hayata katlanmak için gözlerini açar. Sabah uyandığımda beni artık günün ilk ışıkları değil, ruhumdan bedenime yansıyan yorgunluk karşılıyordu. Kalkıp işe gitmek; yorgunluk, belki de daha fazlası, isteksizlikle mücadele demekti. Yıllar geçtikçe hayallerim küçülmüş, amacım yok olmuştu. Hayat sadece bir görev haline gelmişti. Yalnızlık ruhumu yormuş, yorgun ruhum bedenimi hırpalamıştı. Üzerime sinen o boşluk, ağırlığını her geçen gün biraz daha artırıyordu. Bedenimdeki bütün bezginlik, hayata karşı bir öfke duymama yol açmıştı. Yaşadığım şehir o kadar soğuk ve çekilmez olmuştu ki, kalabalık yalnızlığımı fütursuzca yüzüme vuruyordu. Soğuk bir kış gününün sabahıydı. İşe gitmek için evden çıkmıştım. Yalnızlıkla yoğrulmuş ruhum, bedenimi fazlasıyla yormuş, zorla adım atacak halde...

  METRONUN SON VAGONU “Endişelenmek, insanın kendi gölgesiyle kavga etmesidir.”                                                  — Seneca’dan esinlenerek Müzik önerisi: Viktor Tsoi – Spokoynaya Noch *** O şehirde yaz mevsimi ne güzeldi; hiç batmayan güneş ve beyaz geceler… Ama kış gelince hayat tersine dönmüştü. Beyaz geceler yerini karanlığa ve kasvete bırakmıştı. Gecenin bir yarısı metronun son vagonunda, son istasyona doğru gidiyordum. Vagonda bir ben vardım, bir de ara ara bana ters ters bakan tuhaf görünümlü bir adam. Göz göze gelmemeye çalışıyor, bir yandan da çaktırmadan onu izliyordum. Hiç dostane görünmüyordu. Belki de bana öyle geliyordu. İstasyonlar geçtikçe içim daralmaya başladı. Ya kalkıp üzerime doğru gelirse diye d...