BİR KAÇ SANİYEDE HER ŞEY

“Hayat, küçük anların zincirinden oluşur; her anı dikkatle yaşa.” — Seneca

“Birkaç saniyede her şey değişebilir. Bir metro, bir gözlük… Ve hayat akıp gider.

 🎵 Robin Beck – First Time

***

Alelacele yaşanan metropol hayatının sıradan bir günüydü.
Herkes bir yere yetişmeye çalışıyordu.
İtiş kakış içerisinde geçen günler, hayatın bir parçası olmuştu.

Metrodan indiğimde yorgunluk üzerime çöktü.
Yürüyen merdivenlere, asansöre koşan bir kalabalık vardı.
Ben o akışa kapılmadım.
Kendimi sakin bir kenara çektim.
Acele etmiyordum. Sadece izledim.

Önce inenler dağıldı.
Sonra binmeye çalışanların telaşı başladı.
Kapılar kapanmak üzereydi.
Yeşil ışık kırmızıya döndü.

Ve o an…
Bir adam son anda yetişmek için sprint attı.
Tam kapıya ulaştı.
Ama kapı yüzüne kapandı.

Yüzü bir an dondu, hayıflanması gözlerine yansıdı.
Sanki dünyayı kaçırmış gibi.

Elini kolunu savurduğu anda,
yüzündeki pahalı güneş gözlüğü yere düştü.
Rayların üzerine düşerek paramparça oldu.

Birkaç saniye önce sadece metroyu kaçırmıştı.
Şimdi ise hem metroyu
hem de gözlüğünü kaybetmişti.

O an düşündüm:
Birkaç saniye içinde,
küçük bir talihsizlik
nasıl daha büyük bir talihsizliğe dönüşebiliyor?

Ve sonra aklıma şu geldi:
Daha kötüsü ne olabilirdi?
Bu sefer sadece gözlüktü.

 

EVERYTHING IN A FEW SECONDS
"Life is made up of a chain of small moments; live each moment with care." — Seneca
"Everything can change in a few seconds. A subway, a pair of glasses… And life goes on."
🎵 Robin Beck – First Time

---

It was just another ordinary day in the hurried life of the metropolis.
Everyone was trying to get somewhere on time.
Days passed in a constant push and shove; it had become a part of life.

When I got off the subway, exhaustion fell over me.
There was a crowd rushing to the escalators and the elevator.
I didn’t get swept up in the flow.
I stepped aside to a quiet corner.
I wasn’t in a hurry. I just watched.

First, the people getting off dispersed.
Then came the panic of those trying to board.
The doors were about to close.
The green light turned red.

And then…
A man sprinted at the last moment to catch it.
He reached the door just in time.
But the door slammed shut on his face.
His expression froze for a moment; regret shone in his eyes.
As if he had missed the world itself.

As he flailed his arms helplessly,
the expensive sunglasses on his face fell to the ground.
They shattered on the rails.

A few seconds earlier, he had only missed the subway.
Now he had lost both—
the subway
and his glasses.

I thought at that moment:
In just a few seconds,
how can a small misfortune
turn into a bigger one?

And then it struck me:
What could be worse?
This time, it was just the glasses.